Mike van Duinen


Debutant onder Van den Brom

“Een lekker spitsie” en “gewoon rammen” zei Sjaak Polak over zijn mede-Hagenaar. De twee penalty’s die Mike van Duinen tegen sc Heerenveen binnen punterde typeerde zijn Haagse mentaliteit. Over zijn huidige club PEC Zwolle, zijn debuut en de komende wedstrijd in het AFAS Stadion.

Tekst: Bas Raaijmakers |  Foto’s: PEC Zwolle


Zijn de uitzendrechten al verkocht?

“De uitzendrechten?”


Ja, voor de Mike van Duinen Cup.

Haha, nee ze zijn nog niet verkocht. Het is hartstikke leuk om een toernooi naar me vernoemd te hebben. Het is vooral mooi voor die jeugdige voetballertjes die op niveau een toernooi spelen bij een club waar ik heb gevoetbald. Ik kijk ernaar uit.”


Hoe gaat het met PEC Zwolle?

“We moeten qua resultaten nog op stoom komen. Ik denk dat we de meeste wedstrijden tot nu toe redelijk speelden, maar het zat ons vaak niet mee. Gelukkig wonnen we afgelopen zondag bij FC Emmen. Het voetbal liet bij vlagen te wensen over, maar we vochten er met elkaar voor en gelukkig wonnen we met 0-1. Hopelijk laten we de komende wedstrijden weer beter voetbal zien.”

Het is zeven jaar geleden dat je jouw debuut maakte.

“22 mei 2011… Wat een spannende dag… We speelden met ADO Den Haag in de play-off’s om Europees voetbal, wat niet vaak voor komt. We zaten lang in de bus, want we moesten naar Limburg voor de uitwedstrijd tegen Roda JC. Thuis wonnen we met 4-2. Ik was aan het warmlopen toen de 1-2 viel. Toen riep mijn trainer, John van den Brom, me. Ik mocht mijn hesje uit doen en mijn shirt aantrekken: een onvergetelijk moment.”

Wat voor trainer was Van den Brom in jouw ogen?

“John is echt een people manager. Zijn instelling is erg positief, hij is iemand die de groep goed bij elkaar houdt en zorgt ervoor dat iedereen zich op zijn plek voelt. Dat leidde bij ons tot fantastische resultaten. Het was de eerste hoofdtrainer die ik meemaakte. Hij was altijd eerlijk en open tegen me en zei dat ik moest genieten. Dat heb ik zeker gedaan. We houden altijd een praatje als we elkaar tegenkomen. Ook komende zondag loop ik even naar hem toe. Het is de trainer die me liet debuteren en die vergeet je niet meer.”


'Ik dacht: dat zal wel normaal zijn.
Ik lachte me rot.'


Hoe herinner je de periode onder Van den Brom vóór je debuut?

“Ik speelde bij het tweede elftal dat werd opgedoekt. Ik kwam bij de amateurs van ADO terecht en dat voelde niet goed. Eind mei eind mei gebeld dat ik met het eerste mocht trainen. Ik kwam binnen als klein jongetje, keek mijn ogen uit en merkte toen al dat John er een hechte groep van had gesmeed. Er zaten echt een aantal grappenmakers in de groep die een hoop streken uithaalden, dus ik vermaakte me prima. We hadden bijvoorbeeld een speler vastgetaped aan een bank, die op de middencirkel gezet en toen weggelopen. Ik dacht: dat zal wel normaal zijn. Ik lachte me rot.”


Na een krankzinnig tweeluik plaatste ADO zich voor Europees voetbal.

“Ja, ik viel thuis tegen FC Groningen in bij een 5-1 voorsprong. Het was ongelofelijk en ik dacht dat het niet meer mis kon gaan. We kwamen in Groningen met 1-0 achter, maar net voor rust maakten we 1-1. Ik dacht dat we binnen waren. De tweede helft ging alles mis en het stond opeens 5-1. We wonnen uiteindelijk de penaltyreeks, waardoor de ontlating enorm was en we gehuldigd werden. Echt een van de hoogtepunten uit mijn carrière.”

Wie wordt je directe tegenstander zondag?

“Teun Koopmeiners? Als hij niet kon verdedigen dan stond hij daar niet. Hij heeft voetballende kwaliteiten, maar ik heb misschien wel een voordeel als het gaat om de duels. Aan de andere kant is hij geen klein mannetje, dus ik denk niet: dat wordt geen makkie. Vorig seizoen verloor PEC dik in Alkmaar dus we hebben iets recht te zetten. Ik hoop dat we lang mee kunnen doen en dat we kunnen laten zien dat we een goed voetballende ploeg zijn, want dat zijn we.”