Mitchell Te Vrede


Tevreden in Breda

Op 17-jarige leeftijd maakte hij de stap van AFC Amsterdam naar AZ. Via Excelsior, Feyenoord en sc Heerenveen kwam Mitchell Te Vrede terecht in de Turkse 2. Lig. Sinds dit jaar speelt de spits weer in Nederland bij NAC Breda. Over zijn periode bij de AZ-jeugd, zijn carrière en zijn terugkomst in Nederland.

Tekst: Bas Raaijmakers |  Foto’s: Ed van de Pol en NAC Breda


Ben je klaar voor het nieuwe seizoen?

“Ik heb een goede vakantie gehad en zit vanaf deze winter bij NAC. Ik begon me steeds fitter te voelen naarmate het seizoen vorderde. De zomerstop had ik liever niet gehad, maar ik heb lekker doorgetraind tijdens de vakantie en kan fit beginnen aan het seizoen.”


Je kwam in 2008 bij AZ, hoe was je tijd in Alkmaar?

“Op latere leeftijd sloot ik aan bij de A1. Van drie keer trainen in de week moest ik opeens vijf of zes keer per week het veld op. Het ging allemaal heel snel. Mijn grote concurrent vertrok, waardoor ik de kans kreeg. Ik ontwikkelde me goed in Alkmaar en werd geselecteerd voor het Nederland Onder 19. Het topvoetbal was wel erg wennen voor mij. Er werd steeds meer van me verwacht en er werd met een hogere intensiteit getraind. Blessures aan mijn hamstrings maakten het even lastig. Na die blessures ging het écht lopen. Ik werd topscorer van het team, kreeg een contract en mocht plaatsnemen op de bank in de Europa League. Ik kijk terug op een mooie tijd.”


Als jonge AZ-speler zei je in een interview dat jouw vader én de trainer van AFC de beste trainers waren. Is dat nu na al die jaren nog steeds zo?

“Ik was toen nog jong en had nog weinig ervaring met verschillende trainers. Ron (trainer AFC-jeugd red.) heeft me in de spits gezet en dat bleek een goede zet te zijn. Ik heb ondertussen onder grote namen mogen trainen als Gertjan Verbeek, Fred Rutten en Ronald Koeman. Dat zijn trainers van een heel ander kaliber. Ieder heeft zijn eigen visie op voetbal. Elke coach heeft me beter gemaakt, of het nou klikte of niet. Als ik niet goed lag bij een coach dan leerde ik daar mentaal weer van. Bewust en onbewust maak je stappen. Met mijn vader praat ik nog steeds heel veel. Hij is kritisch en eerlijk. Het is niet altijd leuk, maar het is fijn dat ik het best met hem kan praten. Hij bakt tenminste geen zoete broodjes, daar heb ik veel van geleerd.”

Je kon blijven bij AZ, maar vertrok naar Excelsior.

“Ik kon inderdaad bijtekenen. Ik trainde destijds met het eerste elftal mee. Dat was speciaal, want ik voetbalde bijvoorbeeld met Moussa Dembélé en Mounir El Hamdaoui. Mijn debuut bleef uit en ik kreeg meer kans om bij Excelsior minuten te maken. Je bent jong en onrustig dus koos ik voor deze club. Ik weet natuurlijk niet hoe het was gelopen als ik in Alkmaar zou blijven. Aan de andere kant ben ik daarna bij Feyenoord terechtgekomen. Ik ben blij dat ik die keuze gemaakt heb.”


Je koos later voor een avontuur bij Boluspor, wat was je motivatie om in Turkije te voetballen?

“Ik merkte aan alles dat SC Heerenveen van me af wilde, van bovenaf is dat destijds gecommuniceerd. De trainers deden raar tegen me. Het is vervelend maar je moet verder. Het werd tegenslag op tegenslag. Ik raakte geblesseerd en zou eigenlijk in Rusland gaan voetballen. Toen ging ik geloven in het mooie verhaal dat de Turkse club me vertelde. Ze stonden eerste in de tweede competitie van Turkije. Ik dacht: dit is een mooie stap om mezelf in de kijker te spelen en we gaan promoveren naar de eerste competitie. Dat draaide in de tweede helft van de competitie helemaal om. Het kon goed uitpakken, maar dat is niet gebeurd. Ook daar wordt je een man van.”


'Hij bakt tenminste geen zoete broodjes, daar heb ik veel van geleerd'


Hoe is het om weer in Nederland te spelen?

“Ik voel me weer thuis, ik ben weer in mijn eigen omgeving. Mijn familie is dichtbij en kan naar het stadion komen. Ik heb het weer naar mijn zin en het is een mooie club. NAC is qua supporters het kleine Feyenoord. We hebben een mindere voorbereiding gehad, maar we moeten doorgaan met wat we aan het doen zijn en elkaar scherper maken. Het is vervelend maar het blijft de voorbereiding. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we blij zijn met een verlies, want het is om het grof te zeggen gewoon ‘klote’. Winnen blijft het mooiste en geeft zelfvertrouwen. We moeten nog sterker worden als team. Maar ik heb er vertrouwen in.”


Wat verwacht je van AZ - NAC?

“Ik kan nog niet goed inschatten hoe de wedstrijd gaat lopen. We zijn er klaar voor en gaan vol gas geven. AZ heeft belangrijke krachten moeten inleveren, maar dat is ook het moment waarop andere spelers op staan. Ik ken de selectie van AZ niet zo goed, maar we gaan zien hoe de wedstrijd zal lopen.”